OVER PATRICK MAHY

Patrick Mahy, geboren en getogen in Gent, gaf zijn eerste spaarcenten uit aan een fototoestel: een Pentax K1000. De eerste jaren nam hij vooral eenvoudige foto’s op vakantie en van zijn familie en vrienden. Zelf was hij nog niet helemaal tevreden met het resultaat, tot hij in 2003 een fotograaf ontmoette die hem aanraadde naar een fotografieclub te gaan. Vervolgens volgde hij lessen, eerst in de donkere kamer (zwart/wit) en daarna stapte hij over op digitale fotografie.

 

Straatfotografie was zijn eerste passie. Daarop volgde het in beeld brengen van architectuur, met de nadruk op lijnen en vlakken: de focus ligt op de emotie die in het beeld verborgen zit. Patrick probeert zijn gevoelservaring te delen met de kijker.

 

“De fotografie van Patrick Mahy kan het best omschreven worden als een voldragen ervaring die voornamelijk steunt op een sterk vereenvoudigd kubisme.  Door radicaal te breken met de handeling van het fotograferen en steeds meer beeldende elementen weg te schrijven, evolueert zijn fotografisch oeuvre van figuratief naar abstract.  De klemtoon wordt nu essentieel gelegd op een evocatief en suggestief   kleurenspel waardoor de interactie met de beelden steeds meer beroep doet op de culturele bagage van de toeschouwer.  Hiermee treedt hij in de voetsporen van grootmeesters als Mark Rothko en Barnett Newman en is hij een fervent adept van het abstract expressionisme.”

 

Freddy Van Vlaenderen

 

Zijn belangrijkste inspiratiebronnen zijn fotografen als Franco Fontana en Hiroshi Sugimoto,, maar ook kunstenaars als Gaston Bertrand, Mondriaan en Rothko. De muziek van Arvo Part, Bach en Satie passen volgens hem perfect bij zijn fotografie.